Przejdź do treści
Plant Atlas
Jasnoróżowe wiechy tawułki i ciemnozielone liście nad stawem, z kamieniami i małym kamiennym mostkiem w tle.

Bylina

Tawułka Arendsa

Astilbe × arendsii

Kępiaste mieszańce ogrodowe o puszystych, letnich kwiatostanach i drobno podzielonych liściach. Potrzebują stale wilgotnej gleby i najlepiej rosną w półcieniu. Upał i susza mogą powodować zasychanie liści.

Rozmiar
0,5–1,5 m wys. · 0,5–1 m szer.Zależy od odmiany
Światło
Półcień
Woda
Dużo
Zima
Bardzo mrozoodporna
Forma sezonowa
Zanika na zimę
Pielęgnacja
Umiarkowana

Zanim posadzisz

  • Wybierz glebę próchniczną, która nie przesycha latem, najlepiej w półcieniu lub świetle rozproszonym. Unikaj suchych miejsc pod silnie ukorzenionymi drzewami i zalewania karp.
  • Typowe formy mają 0,5–1,2 m wysokości, niektóre około 1,5 m; szerokość to około 0,5–1 m. Docelowy rozmiar i termin kwitnienia sprawdź dla konkretnej odmiany.

Dlaczego warto

  • Puszyste wiechy w odcieniach bieli, różu, czerwieni lub fioletu urozmaicają letnie rabaty. Barwa zależy od odmiany.
  • Liście przypominające paprocie kontrastują z szerokimi liśćmi bylin cieniolubnych. Kępy pasują na wilgotne rabaty i nad wodę, powyżej jej poziomu.

Pielęgnacja

  • Podlewaj, zanim gleba wyschnie, zwłaszcza podczas ukorzeniania i upałów. Ściółka organiczna pomaga utrzymać wilgoć.
  • Starzejące się lub zagęszczone kępy dziel wiosną, mniej więcej co kilka lat. Podzielone rośliny niezwłocznie posadź i podlej.
  • Zaschnięte kwiatostany mogą zdobić rabatę zimą. Martwe pędy i liście usuń przed rozpoczęciem wiosennego wzrostu.

Dobrze wiedzieć

  • Grupa Arendsii obejmuje mieszańce ogrodowe, a nie jeden jednolity gatunek dziki. Siewki mogą różnić się od rośliny matecznej.
  • Część nadziemna zamiera na zimę i odrasta wiosną. Uprawa w słońcu wymaga stale wilgotnej gleby; gorące, suche stanowiska są nieodpowiednie.